Δευτέρα, 16 Ιουλίου, 2018 - 09:03

Τελικά, υπάρχει Θεός... ; (..το φελέκι μου, μέσα... !!!)

Στο Boulevard Φεβρουαρίου (αν δεν έχεις δει τον ‘Φλεβάρη’ του Αρκά, χάνεις..) σου έγραφα για το Ακασικό Αρχείο, ως υπέρτατη μηχανή μνήμης.  Η Ορθοδοξία μας, το εντάσσει στην Γραμματεία της ως τον ‘όντα που πανθ’όρά’ (..στην αιτιατική πτώση, αυτόν που βλέπει τα πάντα, τον Πανόπτη). Και με αυτό εννοεί, πως «τίποτα δεν πέφτει κάτω».. Ο δε χλοερός τόπος αναψυχής, το αναπαυτήριο μιας ‘ηθικής’ ζωής αποτελεί την ‘απόδειξη’ αυτού του Νοητού Ήλιου της Δικαιοσύνης. Τι εκπληκτική σύμπτωση «Επιστήμης» και «Θρησκείας» (τα εισαγωγικά από πρόθεση, κύριε διορθωτά..! ). Η Φυσική, βλέπεις,  μας διδάσκει πως ‘τίποτα δεν πάει χαμένο’, όλα μετασχηματίζονται, αλλά το συνολικό ‘ποσό’ ύλης (ή ενέργειας, στην μετά Einstein εποχή, για τον πολύ κόσμο..) παραμένει σταθερό.

Από τον Μάριο Νόττα*

 Ίσως το παράδειγμα του νερού, σου είναι πιο οικείο .. Δεν υπάρχει η έννοια ‘σπατάλη νερού’. Όσο νερό κι αν ‘αναλωθεί’, με κάποιο τρόπο, από υπονόμους και χείμαρρους, όσο λερωμένο κι αν είναι, θα ξαναβρεί τον δρόμο για τον ωκεανό, απ’όπου θα ανακυκλωθεί σε νέφος, σε βροχή, θα καθαρθεί, θα ιονισθεί και θα γυρίσει πίσω στη γη. Στον  ‘δρόμο’ του,  εκλύεται ενέργεια, που μετασχηματίζεται, η ύλη συμπυκνώνεται ή αραιώνει και το αποτέλεσμα είναι ο αέναος κύκλος του ύδατος. Εδώ βάλε σελιδοδείκτη, θα τον χρειαστούμε. 

Το παραπάνω είναι ‘θέσφατο’ των θετικών επιστημών. Ωστόσο, από τότε που ‘άνω θωρούμε’ (ως ‘άνθρωποι’) η επιστήμη (ή η συστηματική ταξινόμηση του ‘αγνώστου’), ελάχιστες καλύπτει από τις ανάγκες μας. Το ηθικό ή πνευματικό σκέλος των αναζητήσεών μας, ελλείψει πληρέστερου συστήματος, τραβάει τον δικό του δρόμο, και μολονότι συνοψίζεται υπέροχα στην Σωκρατική ρήση «ένα γνωρίζω, πως δεν γνωρίζω τίποτα», τα Ηθικά συστήματα κοινωνικής συνοχής, (αλλά και εξασφάλισης ψυχικής ισορροπίας και ανακούφισης - δηλαδή οι θρησκείες, με τα μάτια του φανξιοναλιστή !), ζητούν απλά να ‘πιστεύεις χωρίς να ερευνάς’..! (..κάτι σαν τον «τρίτο δρόμο προς την αυτό-πραγμάτωση»..!)

..Μεγαλοφυές..! Εφ’όσον αδυνατείς να καταλάβεις την περιπλοκότητα π.χ. του προσωπικού σου υπολογιστή, αυτός δεν είναι λόγος να μην τον αποκτήσεις, ούτε να μείνεις ξεκομμένος από τα ψηφιακά αγαθά. Δεν έχεις παρά να ‘πιστέψεις’ όσα μπορεί να κάνει για εσένα, και να γίνεις ‘χρήστης’. Τότε θα γίνεις believer, μην πω και φαν, μην πω και ..ζηλωτής!

..Καλά, και αν θες -όμως-  να σπουδάσεις Πληροφορική, να μάθεις τι γίνεται ‘από μέσα’ στο PC σου..; ..Η απάντηση στις Πνευματικές Επιστήμες (ας μου επιτραπεί το λογικό άλμα..) είναι να σπουδάσεις Θεολογία. Που σε μεγάλο βαθμό αναλύει έξοχα το ‘χρηστικό της σύστημα’, με τεκμηρίωση που.. (τι κρίμα) καταλήγει στις ίδιες βασικές παραδοχές, δηλαδή στην ανάγκη της Πίστης.

..Ενα λεπτό Νόττα, στις τρακόσιες τόσες λέξεις μας λες πως η μεν επιστήμη ‘πατάει γερά’ ενώ η θρησκεία είναι ‘λειψή’ και βασίζεται σε a-priori παραδοχές ; Όχι μακριά από εδώ, όχι και τόσο παλιά, θα ψηνόσουν αργά για τέτοιες απόψεις..

..Υπομονή, σου απαντώ, το ζουμί είναι στις επόμενες τρακόσιες:

..Πάμε ξανά λοιπόν, για να «βρούμε» παρέα, την πλήρη αντιστοίχιση Θρησκείας και Επιστήμης σε σχέση με τα ..υπαρξιακά τους . Καθώς και τους άχρηστους περιχαρακωμένους «ορισμούς» τους, όπως τους χρησιμοποιούμε. Μόνο που αυτή τη φορά, η ‘Επιστήμη μας’ δεν θα βγει και τόσο κερδισμένη..

..Σε αυτό το σημείο, επιστρέφουμε στον Σελιδοδείκτη, πιο πάνω.

..Στο παράδειγμα της συμπεριφοράς του νερού, στο μετερίζι της κβαντοφυσικής, στην μελέτη των σωματιδίων και των υπολοίπων φαινομένων της Φύσης, από το μήλο του Νεύτονα, μέχρι την εξήγηση του Ηλεκτρισμού και το πείραμα της Διπλής Σχισμής (double slit experiment, ψάξε ένα εξαιρετικό animation στο YouTube!), ως «επιστήμονες»,  ‘σκοντάφτουμε’ ακριβώς εκεί που σκοντάφτει και η Θρησκεία: Σε Θέμα ‘Πίστης’. Οταν φθάνουμε στα όρια του γνωσιακού μας εποικοδομήματος (περί τέτοιου πρόκειται, περί φερόμενου και όχι φέροντος «οργανισμού») αντιλαμβανόμαστε σε πόσο σαθρά θεμέλια χτίζουμε. Στο παραπάνω πείραμα με τον ..αισθησιακό τίτλο, η συμπεριφορά των σωματιδίων αλλάζει, πότε συμπεριφέρονται ως ύλη και πότε ως ενέργεια, ανάλογα με το αν κανείς ...τα παρατηρεί ! ..Αλλά μην πας τόσο μακριά, μείνε στα πιο οικεία: Μήπως ξέρουμε τι είναι το φως ; ‘Η ο μαγνητισμός, ή ο ηλεκτρισμός ; Η βαρύτητα ίσως ; Όλα αυτά είναι φαινόμενα που τα εξηγούμε με μία προσέγγιση ‘φαύλου κύκλου’. Όταν φθάνουμε στους λόγους κίνησης των φωτονίων ή των ηλεκτρονίων, στην φύση του ηλεκτρομαγνητισμού ή του φωτός, όταν αναζητούμε τους Νόμους που καθορίζουν τους ‘Νομοθέτες’, τότε είναι η Επιστήμη που αναγκάζεται να εναποθέσει το ‘κτίσμα’ της στην Πίστη. Ή έτσι θα έπρεπε, αν δεν υπεισερχόταν ένα από τα πιο γνώριμα χαρακτηριστικά του είδους μας: Η ανθρώπινη Έπαρση.

Την επόμενη φορά που θα ‘θωρήσεις άνω’, τον ουρανό, θέλω να ‘τσεκάρεις’ τα σύννεφα. Για λίγο. Και να σκεφτείς κατά πόσο κινούνται τυχαία, ή αν υπακούουν σε κάποιο σχέδιο. Να αναλογιστείς πως αυτό το σχέδιο ‘διαπλέκεται’ με μυριάδες μυριάδων άλλων ‘σχεδίων’, που όλα μαζί μοιάζουν να συναποτελούν ένα απολύτως συνεκτικό central plan, που «κάνει την γη να γυρίζει» υποστηρίζοντας το μηδαμινής συγκριτικής αξίας είδος μας. Μετά, έλα να μιλήσουμε για τον Τσίπρα.

Φιλώ σε. Και αν τα ‘κατάφερες’ μέχρι αυτή την γραμμή, σου υπόσχομαι να ξαναπιάσουμε το νήμα. Εκεί ψηλά, «Στα Σύννεφα».

*Ο Μάριος Νόττας, ως γνήσιος αιθεροβάμων, όταν δεν τυρβάζει περι άλλων, διευθύνει το Ευρωπαϊκό Ινστιτούτο Επικοινωνίας.

** Φωτό: Οι αμμοθίνες της Λήμνου/Ηρακλής Μήλας